ابن مطرف
عمر عبدی
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
عمر عبدی . [ ع ُ م َ رِ ع َ ](اِخ ) ابن خلیفة. رجوع به ابوحفص (عمربن ...) شود.
عمر عبدی . [ ع ُ م َ رِ ع َ] (اِخ ) ابن حفص . رجوع به ابوحفص (عمربن ...) شود.
عمر عبدی. [ ع ُ م َ رِ ع َ] ( اِخ ) ابن حفص. رجوع به ابوحفص ( عمربن... ) شود.
عمر عبدی. [ ع ُ م َ رِ ع َ ]( اِخ ) ابن خلیفة. رجوع به ابوحفص ( عمربن... ) شود.
عمر عبدی. [ ع ُ م َ رِ ع َ ] ( اِخ ) ابن مطرف. رجوع به ابوالوزیر ( عمربن... ) و مآخذ ذیل شود: الاعلام زرکلی چ 2 ج 5 ص 228 و ارشادالاریب ج 6 ص 54.
عمر عبدی. [ ع ُ م َ رِ ع َ ]( اِخ ) ابن خلیفة. رجوع به ابوحفص ( عمربن... ) شود.
عمر عبدی. [ ع ُ م َ رِ ع َ ] ( اِخ ) ابن مطرف. رجوع به ابوالوزیر ( عمربن... ) و مآخذ ذیل شود: الاعلام زرکلی چ 2 ج 5 ص 228 و ارشادالاریب ج 6 ص 54.
عمر عبدی . [ ع ُ م َ رِ ع َ ] (اِخ ) ابن مطرف . رجوع به ابوالوزیر (عمربن ...) و مآخذ ذیل شود: الاعلام زرکلی چ 2 ج 5 ص 228 و ارشادالاریب ج 6 ص 54.
کلمات دیگر: