ابن خطاب بن نفیل
عمر عدوی
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
عمر عدوی. [ ع ُ م َ رِ ع َ دَ ] ( اِخ ) ابن حبیب بن محمد عدوی. وی قاضی و محدث بود. قضای بصره سپس شرقیة را از جانب مأمون عباسی بعهده داشت. در قضاوت سختگیر و باسیاست بود و بسال 207 هَ.ق. درگذشت. ( از الاعلام زرکلی از تهذیب التهذیب ج 7 ص 432، و اخبار القضاة ج 2 ص 142 ).
عمر عدوی. [ ع ُ م َ رِ ع َ دَ ] ( اِخ ) ابن خطاب بن نفیل. رجوع به عمر ( ابن خطاب بن... ) شود.
عمر عدوی. [ ع ُ م َ رِ ع َ دَ ] ( اِخ ) ابن خطاب بن نفیل. رجوع به عمر ( ابن خطاب بن... ) شود.
عمر عدوی . [ ع ُ م َ رِ ع َ دَ ] (اِخ ) ابن حبیب بن محمد عدوی . وی قاضی و محدث بود. قضای بصره سپس شرقیة را از جانب مأمون عباسی بعهده داشت . در قضاوت سختگیر و باسیاست بود و بسال 207 هَ .ق . درگذشت . (از الاعلام زرکلی از تهذیب التهذیب ج 7 ص 432، و اخبار القضاة ج 2 ص 142).
عمر عدوی . [ ع ُ م َ رِ ع َ دَ ] (اِخ ) ابن خطاب بن نفیل . رجوع به عمر (ابن خطاب بن ...) شود.
کلمات دیگر: