( صفت ) ۱ - آنکه ایجاد آبادانی کند ۲ - آنکه بنا سازد .
عمارت ساز
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
عمارت ساز. [ ع َ / ع ِ رَ ] ( نف مرکب ) سازنده عمارت. عامل آبادانی. آبادان کننده :
پادشاهی در او عمارت ساز
دختری داشت پروریده بناز.
پادشاهی در او عمارت ساز
دختری داشت پروریده بناز.
نظامی.
کلمات دیگر: