( شوعة ) شوعة. [ ع َ ] ( ع اِ ) یکی شوع. ( منتهی الارب ). یکی گیاه که در کوه و در زمین نرم روید. ( ناظم الاطباء ).
شوعه
لغت نامه دهخدا
شوعة. [ ع َ ] (ع اِ) یکی شوع . (منتهی الارب ). یکی گیاه که در کوه و در زمین نرم روید. (ناظم الاطباء).
کلمات دیگر:
شوعة. [ ع َ ] (ع اِ) یکی شوع . (منتهی الارب ). یکی گیاه که در کوه و در زمین نرم روید. (ناظم الاطباء).