آمدن
مجیئه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( مجیئة ) مجیئة. [ م َ ءَ ] ( ع مص ) مصدر «جاء» یعنی آمدن. ( از ذیل اقرب الموارد ). و رجوع به مجیت شود.
مجیئة. [ م َ ءَ ] (ع مص ) مصدر «جاء» یعنی آمدن . (از ذیل اقرب الموارد). و رجوع به مجیت شود.
کلمات دیگر:
مجیئة. [ م َ ءَ ] (ع مص ) مصدر «جاء» یعنی آمدن . (از ذیل اقرب الموارد). و رجوع به مجیت شود.