<div class="boxBd">میان دادن. [ دَ ] ( مص مرکب ) فاصله دادن. فرجه دادن. ( یادداشت مؤلف ). || کنایه از قوت دادن و امداد کردن. ( آنندراج ). مجال دادن : <br>تو میان دهی و گرنه بخیال درنگنجد<br>که چنان کمر که دانی من بی ادب گشایم.<div class="au">بابافغانی.</div></div>

میان دادن. [ دَ ] ( مص مرکب ) فاصله دادن. فرجه دادن. ( یادداشت مؤلف ). || کنایه از قوت دادن و امداد کردن. ( آنندراج ). مجال دادن : تو میان دهی و گرنه بخیال درنگنجد که چنان کمر که دانی من بی ادب گشایم. بابافغانی.

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">فاصله دادن فرجه دادن یا کنایه از قوت دادن و امداد کردن .</div>

فاصله دادن فرجه دادن یا کنایه از قوت دادن و امداد کردن .

میان دادن

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا