کلمه جو
صفحه اصلی

نوک جو

فرهنگ فارسی

ده کوچکی است از بخش زابلی شهرستان سراوان ٠

لغت نامه دهخدا

نوک جو. [ نُک ْ ک ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان ده بالای بخش خاش شهرستان زاهدان در 35 هزارگزی شمال شرقی خاش و 2 هزارگزی غرب راه گزو به خاش ، در جلگه گرمسیری واقع است و 107 تن سکنه دارد. آبش از قنات ، محصولش غلات و لبنیات ، شغل مردمش زراعت و گله داری است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 8 ).

نوک جو. [ نُک ْ ک ِ ] ( اِخ ) ده کوچکی است از بخش زابلی شهرستان سراوان. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 8 ).

نوک جو. [ نُک ْ ک ِ ] (اِخ ) ده کوچکی است از بخش زابلی شهرستان سراوان . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 8).


نوک جو. [ نُک ْ ک ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ده بالای بخش خاش شهرستان زاهدان در 35 هزارگزی شمال شرقی خاش و 2 هزارگزی غرب راه گزو به خاش ، در جلگه ٔ گرمسیری واقع است و 107 تن سکنه دارد. آبش از قنات ، محصولش غلات و لبنیات ، شغل مردمش زراعت و گله داری است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 8).


دانشنامه عمومی

نوکجو، روستایی از توابع بخش زابلی شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان زابلی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۹ نفر (۴۶خانوار) بوده است.


کلمات دیگر: