بی شادی ٠ ناشاد ٠
بی رامش
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بیرامش. [ م ِ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + رامش ) بی شادی. ناشاد :
همه بدسگالند و بیدانشند
زبیدانشی تیره بیرامشند.
که نادان بهر جای بیرامش است.
همه بدسگالند و بیدانشند
زبیدانشی تیره بیرامشند.
فردوسی.
تن مرده چون مرد بیدانش است که نادان بهر جای بیرامش است.
فردوسی.
پیشنهاد کاربران
بی آرامش
کسی که شاد تیست
بدون شادی
شاد نبودن
ناشاد
بدون شادی
شاد نبودن
ناشاد
کسی که آرامش ندارد
بی آرامش
بی آرامش
کلمات دیگر: