از شهد و عسل سرشته ٠ به نوش سرشته ٠ بسیار شیرین ٠
نوشین سرشت
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
نوشین سرشت. [ س ِ رِ ] ( ص مرکب ) از شهد وعسل سرشته. به نوش سرشته. بسیار شیرین :
نخستین ز جلاب نوشین سرشت
زمین گشت چون حوض های بهشت.
نخستین ز جلاب نوشین سرشت
زمین گشت چون حوض های بهشت.
نظامی.
کلمات دیگر: