نوش نوش

گوارا باد . نوش باد . نوشانوش . یا پیاپی نوشیدن .

نوش نوش. ( اِ مرکب ) گوارا باد. نوش باد. نوشانوش :
نیست خالی بزم او از باش باش و نوش نوش
نیست خالی رزم او از گیرگیر و های های.ساقی غم که جام جام دهد
عمر درنوش نوش می بشود.هر شرب سردکرده که دل چاشنی گرفت
با بانگ نوش نوش چشیدم به صبحگاه.چو بیدارم کنند از خواب مستی چشم آن دارم
که همسنگ اذان گیرند بانگ نوش نوشم را.|| پیاپی نوشیدن. ( آنندراج ).