که کام را شیرینی بخشد .
نوش بخش
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
نوش بخش. [ ب َ ] ( نف مرکب ) که کام را شیرینی بخشد. لذت بخش :
درخشان شده می چو روشن درفش
قدح شکّرافشان و می نوش بخش.
گفت کاین نوش بخش نوش لبان.
درخشان شده می چو روشن درفش
قدح شکّرافشان و می نوش بخش.
نظامی.
خواجه چین گشاده کرد زبان گفت کاین نوش بخش نوش لبان.
نظامی.
کلمات دیگر: