نوش بهر

کسی که نصیب و بهر. وی نیکو و خوش باشد . یا که از شیرینی نصیبی دارد .

نوش بهر. [ ب َ ] ( ص مرکب ) کسی که نصیب و بهره وی نیکو و خوش باشد. ( ناظم الاطباء ). || که از شیرینی نصیبی دارد. شیرین :
پریچهره نوشابه نوش بهر
به فال همایون برون شد ز شهر.حلوا که طعام نوش بهر است
در حیضه خوری به جای زهر است.چو لاله داغ دل از نوبهار عارض تو
چو غنچه خون جگر از لعل نوش بهر توایم.