زمین بر آورنده درخت ارطی .
مؤرط
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
مؤرط. [ م ُءْ رِ ] ( ع ص ) جایی که درخت ارطی می رویاند. ( ناظم الاطباء ). زمین برآورنده درخت ارطی. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). مورط. ( آنندراج ).
مورط. [ رِ ] ( ع ص ) زمین برآورنده درخت ارطی. ( آنندراج ). رجوع به مؤرط شود.
مورط. [ رِ ] ( ع ص ) زمین برآورنده درخت ارطی. ( آنندراج ). رجوع به مؤرط شود.
مؤرط. [ م ُءْ رِ ] (ع ص ) جایی که درخت ارطی می رویاند. (ناظم الاطباء). زمین برآورنده ٔ درخت ارطی . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). مورط. (آنندراج ).
کلمات دیگر: