نعت فاعلی از تاریض چراننده گیاه زمین و طلب کننده آن .
مؤرض
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
مؤرض. [ م ُ ءَرْ رِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از تأریض. چراننده گیاه زمین و طلب کننده آن. ( منتهی الارب ). آنکه سبب می شود چرانیدن جایی را. || آنکه مهیا می شود برای روزه گرفتن. ( ناظم الاطباء ). نیت روزه کننده و آماده شونده برای روزه. ( آنندراج ). || آراسته کننده کلام. ( از آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
مورض. [ رِ ] ( ع ص )نعت فاعلی از ایراض. ( از منتهی الارب ، ماده ارض ). مبتلا گرداننده به مرض زکام. ( از ذیل اقرب الموارد ).
مورض. [ رِ ] ( ع ص )نعت فاعلی از ایراض. ( از منتهی الارب ، ماده ارض ). مبتلا گرداننده به مرض زکام. ( از ذیل اقرب الموارد ).
مؤرض . [ م ُ ءَرْ رِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از تأریض . چراننده گیاه زمین و طلب کننده ٔ آن . (منتهی الارب ). آنکه سبب می شود چرانیدن جایی را. || آنکه مهیا می شود برای روزه گرفتن . (ناظم الاطباء). نیت روزه کننده و آماده شونده برای روزه . (آنندراج ). || آراسته کننده ٔ کلام . (از آنندراج ) (از اقرب الموارد).
کلمات دیگر: