<div class="boxBd">ملکوم. [ م َ ] ( ع ص ) مظلوم. ( از ذیل اقرب الموارد ). <hr>ملکوم. [ م َ ] ( اِخ ) بتی مردمان قدیم را. ( از اقرب الموارد ). اسم بتی بودکه عمونیان او را می پرستیدند. ( قاموس کتاب مقدس ).</div>

ملکوم. [ م َ ] ( ع ص ) مظلوم. ( از ذیل اقرب الموارد ). ملکوم. [ م َ ] ( اِخ ) بتی مردمان قدیم را. ( از اقرب الموارد ). اسم بتی بودکه عمونیان او را می پرستیدند. ( قاموس کتاب مقدس ).

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

ملکوم . [ م َ ] (اِخ ) بتی مردمان قدیم را. (از اقرب الموارد). اسم بتی بودکه عمونیان او را می پرستیدند. (قاموس کتاب مقدس ).

ملکوم . [ م َ ] (اِخ ) بتی مردمان قدیم را. (از اقرب الموارد). اسم بتی بودکه عمونیان او را می پرستیدند. (قاموس کتاب مقدس ).

ملکوم . [ م َ ] (ع ص ) مظلوم . (از ذیل اقرب الموارد).

ملکوم . [ م َ ] (ع ص ) مظلوم . (از ذیل اقرب الموارد).