ملک فشاننده . ملک بخش
ملک فشان
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
ملک فشان. [ م ُ ف َ / ف ِ ] ( نف مرکب ) ملک فشاننده. ملک بخش :
خدایگان سلاطین بحر و بر دل شاد
ملک نهاد و ممالک پناه و ملک فشان.
خدایگان سلاطین بحر و بر دل شاد
ملک نهاد و ممالک پناه و ملک فشان.
سلمان ساوجی ( از آنندراج ).
کلمات دیگر: