ملک زدای .
ملک زداینده
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
ملک زداینده. [ م ُ زَ / زِ ی َ دَ / دِ ] ( نف مرکب ) ملک زدای :
ای ملک زداینده هر ملک زدایان
ای چاره بیچاره و ای مفزع زوار.
ای ملک زداینده هر ملک زدایان
ای چاره بیچاره و ای مفزع زوار.
منوچهری.
رجوع به ملک زدای شود.کلمات دیگر: