کلمه جو
صفحه اصلی

اشداء

لغت نامه دهخدا

اشداء. [ اِ ] ( ع مص ) در فن سرود ماهر شدن. یقال : اشدی فلان ؛ اذا صار ناخماً مجیداً. ( منتهی الارب ).

اشداء. [ اَ ش ِدْ دا ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ شدید. شدیدان و شدت کنندگان. ( غیاث ) ( آنندراج ): اشداء علی الکفار رحماء بینهم. ( قرآن 29/48 ).

اشداء. [ اَ ش ِدْ دا ] (ع ص ، اِ) ج ِ شدید. شدیدان و شدت کنندگان . (غیاث ) (آنندراج ): اشداء علی الکفار رحماء بینهم . (قرآن 29/48).


اشداء. [ اِ ] (ع مص ) در فن سرود ماهر شدن . یقال : اشدی فلان ؛ اذا صار ناخماً مجیداً. (منتهی الارب ).


دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] معنی أَشِدَّاءُ: جمع شدید(سخت و محکم)
ریشه کلمه:
شدد (۱۰۲ بار)


کلمات دیگر: