ارکائیک

نام دوره ای است که رویداد آن از سده هفتم پیش از میلاد که یونانیان شروع به پرورش فنون و آرای الهام گرفته از تمدن های کهن تر مانند مصر نزدیک کردند، دوران موسوم به آرکائیک با شروع جنگ هایی در اوایل قرن پنجم قبل از میلاد پایان گرفت؛ در فارسی به آرکائیک، عهد عتیق و دوران کهن نیز می گویند که خیلی معادل های دقیقی محسوب نمی شوند.
همچنین آرکائیسم به معنای باستان گرایی است و پس از وزن و قافیه معروف ترین و موثر ترین راه تشخیص دادن زبان آرکائیک در متون است ( یعنی الفاظی که در زبان روزمره و عادی به کار نمی روند )