کلمه جو
صفحه اصلی

اگنی

لغت نامه دهخدا

اگنی. [ اَ ] ( اِخ ) اغنی. آتش مقدس و رب النوع آتش در «ودا». او همه چیز را می بیند ولی در عین حال رحیم و بخشاینده است. از این خدای آتش نقش برجسته ای متعلق به قرن دهم میلادی در موزه گیمه پاریس موجود است. ( از فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به فهرست مزدیسنا و ادب پارسی و فرهنگ ایران باستان ص 69 و یشتها ج 1 ص 40 شود.

دانشنامه عمومی

آگنی. آگنی (به سانسکریت: अग्नि) یک الوهیت هندو و یکی از مهم ترین خدایان دوره ودایی است. آگنی به معنای آتش در زبان هندی و هم چنین در زبان سانسکریت است.
Oxtoby، Willard، and Alan Segal. A Concise Introduction to World Religions. Oxford University Press Canada، ۲۰۰۷
در وداها آگنی ایزد آتش است. اگنی از مهمترین ایزدان در ودا است و تنها ایندرا از او بالاتر است. آگنی پیغام بر میان انسان ها و باقی خدایان است. به همین سبب قربانی ها را در مراسم مذهبی در آتش می ریختند که به جهان دیگر برده شود.

دانشنامه آزاد فارسی

اَگْنی
در اساطیر ودایی و هندو، ایزد آتش و از کهن ترین روزگاران، رقیبِ ایندرا. سرانجام ایندرا بر او پیشی گرفت، و این شاید بدان سبب باشد که اَگنی خاستگاهی ایرانی داشته است. اگنی را خدای زمین نیز خوانده اند. این اسطوره در تحولات آیین هندو به جای وارونا نشست و مسند شهریاری دیار پیتری ها یا پدران را از آن خود کرد. امروزه اگنی را در مقام ایزد آتش، نیایش و ستایش نمی کنند و در مراسمی چون ازدواج و مرگ، چونان پالایندۀ فداییان قربانی می ستایند. تندیس های سنگی کهن برجای مانده از این ایزد، نشان از کرامت او در نزد هندوان دارد.


کلمات دیگر: