شمس الدین محمد مجتهدی نجفی

شمس الدین محمد مجتهدی نجفی، مرجع تقلید شیعه، مشهور به آیت الله العظمی مجتهدی نجفی، حکیم خاضع، از مدرسین قدیمی حوزه های علمیه نجف، قم و تهران، متولد ۲۷ فروردین ۱۳۰۲ یا ۱۳۰۴ شمسی (۱۷ آوریل ۱۹۲۲–۱۹۲۳ و ۱۵ شعبان یا اول رمضان ۱۳۴۱ یا ۱۳۴۲ قمری) میلادی است که با رسالهٔ علمیه و توضیح المسائل و آثار و کتابهای دوره فرهنگ، ادبیات فارسی، عربی، تفسیر، فقه، اصول و چندین مجلد دیوان اشعار، پاسخگویی به سؤالات جدید و ارائه فتاوای راهگشا و نادر و نوین از مراجع تقلید مستقل و صاحب مکتب فقهی تلفیق و تقریب اصول سنتی و نوگرایی، رواداری، دگر اندیشی و متفاوت شناخته می شود.
رسالهٔ علمیه و عملیه
مناسک حج
النظر الثاقب فی کتاب المکاسب- النظر الثاقب و نیل الطالب
فرهنگ اصیل
گفتار شیعه در اصول و فروع
فرهنگ دانشوراندر تفسیر قرآن (سورهٔ منافقون)
مثنوی آدم
مثنوی انبیاء
منظومه آدم
منظومه پیامبران
رساله ای در قاعدهٔ إذن
دانشنامه جامع حضرت خدیجه کبری (س)
دانشنامه جامع حضرت خدیجه کبری (س) امّ المؤمنین
جلوه های عشق
نغمه های عشق
رساله ای در قاعدهٔ لوث و قسامه
شمس الدین محمد مجتهدی نجفی از خانواده و خاندانی تا ۷–۶ نسل از اهل علم، سادات، مراجع است، پدرش شیخ نجم ادین مجتهدی معروف به آیت الله مجتهدی و مادر سادات حسینی، خواهر یکی از مراجع گذشته به نام سید سیف الدین حسینی و برادران، عموها و اقوام و عموزاده های او مثل جمال الدین مجتهدی و کمال الدین مجتهدی از فقها و مدرسین حوزهٔ قم و نجف بوده اند.
پدر و اخوان بزرگ و جد او ابوالقاسم مجتهدی مشهور به آیت الله مجتهدی از فقها و شاگردان محمد حسین غروی اصفهانی، آقا ضیاء عراقی، میرزای نائینی، عبدالکریم حائری یزدی، میرزای شیرازی، فاضل شربیانی، شیخ عبدالله و محمدحسن مامقامی نجفی اجازات اجتهاد و روایت داشتند.
آغاز تحصیل را در مکتبخانه مادرش سادات حسینی و سپس پدرش نجم الدین مجتهدی از قرآن، ادبیات، تجوید، گلستان و بوستان سعدی، نصاب الصبیان، الفیه ابن مالک، مقدمات، مطول، مغنی و … شروع نموده است.بعد به همراه برادران بزرگتر راهی حوزه می شود و مقامات حریری، الفیه، شرح جامی، شمسیه، قوانین، منطق منظومه، شرح الاشراق، شوارق الابهام را با یحیی مدرسی، دین محمدی زنجانی، سید مجتبی انگورانی، عبدالکریم خوئینی می گذرانند.

[ویکی فقه] شمس الدین محمد مجتهدی نجفی، مجتهدی است ادیب، شاعر، عارف، اصولی، رجالی، مفسر و از مدرسین قدیمی حوزه های علمیه نجف و قم بوده که بخاطر تألیف کتاب های دوره فرهنگ و ادبیات و تنوعی از آثار پرآوازه فارسی و عربی در موضوعات گوناگون و انتشار چندین مجلد تفسیر و فقه و دیوان اشعار حکیم خاضع و علامه ذوالفنون و به دلیل موقعیت ممتاز عرفانی و حفظ سادگی و جایگاه معنوی در بین مریدان و مقلدینش به صاحب استخاره و مستجاب نیز مشهور است.
شمس الدین محمد مجتهدی نجفی معروف به آیت الله العظمی مجتهدی النجفی متولد پنجشنبه نیمه شعبان یا اول رمضان ۱۳۴۱ یا ۴۲ ه.ق مصادف با ۲۷ فروردین ۱۳۰۲ یا ۱۳۰۴ شمسی مقارن ۱۷ آوریل ۱۹۲۲ میلادی از مراجع عظام تقلید جهان تشیع و فقیه و مجتهد جامع الشرایط و طراز اول معاصر شناخته می شود.
زندگی
شمس الدین محمد مجتهدی نجفی در خانه و خاندانی تا ۸-۷ نسل فقاهت و اهل علم و سیادت، مشایخ و مرجعیت، از خانواده و مادر و پدری عالم و روحانی به دنیا آمده است؛ پدرش نجم الدین و مادرش سادات حسینی خواهر یکی از مراجع آن زمان حاج سید سیف الدین حسینی زنجانی بودند.پدر و اخوان بزرگ ایشان از فقها و شاگردان بزرگانی چون شیخ محمد حسینی غروی اصفهانی، آقا ضیاءالدین عراقی، میرزای نائینی، شیخ عبدالکریم حایری یزدی، میرزای شیرازی، فاضل شربیانی و مامقانی نجفی بوده و از آن ها نیز اجازات گوناگون اجتهاد و روایات داشته اند.
تحصیلات
وی در ابتدا نزد پدر و مادر خود به فراگیری قرآن کریم، ادبیات، تجوید، گلستان و بوستان سعدی، نصاب الصبیان، الفیه ابن مالک، مقدمات، مطول، مغنی و ... پرداخت و بعدها وارد حوزه شد.ایشان علاوه بر فقه و اصول در زمینه ریاضیات، هندسه و نجوم، شعر و سروده های اجتماعی، اشعار کلاسیک قدیم و جدید علاقه و استعداد داشتند. ایشان نزد اساتیدی چون شیخ یحیی صدری، دین محمد زنجانی، سید مجتبی انگورانی، حاج شیخ عبدالکریم خوئینی و ... کسب علم نموده اند.
سفرهای علمی
...