شمس المعارف الکبری

شمس المعارف الکبری یا شمس المعارف و لطایف العوارف (در فارسی به معنای آفتاب بزرگ شناخت) عنوان کتابی به زبان عربی نوشته ابوالعباس احمدبن علی بن یوسف قرشی البونی معروف به احمد بن علی البونی که نویسنده قرن هفتم هجری قمری می باشد.
متن کتاب
شمس المعارف مهمترین کتاب در زمینه علوم خفیه در دنیای شرق می باشد.
کتاب دارای دو بخش شمس المعارف کبری و شمس المعارف صغری می باشد. فصلهای اول کتاب به مربع جادویی و خاصیت حرفها و اعداد برای ارتباط با ارواح و اجنه می باشد. این کتاب با وجود رایج بودن در بیشتر تاریخ اسلام ممنوع بوده است. صوفیان نقشبندی از این کتاب بسیار استفاده می کنند.
علی اکبر دهخدا در لغت نامه دهخدا، در مورد این کتاب چنین می گوید:

[ویکی نور] «شمس المعارف الکبری»، اثر شیخ احمد بن علی بونی از علمای قرن هفتم هجری است که به زبان عربی، پیرامون ادعیه و جداول و بعضی از طلسمات و ذکر اسماء اعظم الهی و شرح آنها نوشته شده است.
کتاب، در 4 جلد تنظیم شده است. جلد اول، مشتمل بر مقدمه و 15 فصل، جلد دوم، شامل 5 فصل، جلد سوم، واجد 17 فصل و جلد چهارم، دارای 3 فصل است.
در جلد اول، این مباحث مطرح شده است:
حروف معجم و اسرار و رموزی که در آنهاست؛ کسر و بسط و ترتیب اعمال در اوقات و ساعات؛ احکام منازل 28گانه قمر؛ برج های 12گانه و ارتباطات و اشاراتی که در آنهاست؛ اسرار بسمله و خواص و برکات مخفی آن؛ اسماء و اذکاری که حضرت عیسی توسط آنها اموات را زنده می کرد و...
جلد دوم، شامل مباحثی است از قبیل: