<div class="boxBd"><b>( خطیطة )</b> خطیطة. [ خ َ طَ ] ( ع اِ ) زمین خشک مانده میان دو زمین باران زده. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ). ج ، خطائط. || زمینی که بعض آن باران زده باشد. ( از منتهی الارب ). ج ، خطائط. || راه. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). ج ، خطائط.</div>

( خطیطة ) خطیطة. [ خ َ طَ ] ( ع اِ ) زمین خشک مانده میان دو زمین باران زده. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ). ج ، خطائط. || زمینی که بعض آن باران زده باشد. ( از منتهی الارب ). ج ، خطائط. || راه. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). ج ، خطائط.

لغت نامه دهخدا

<p><span class=""hl"">خطیطة.</span> [ خ َ طَ ] (ع اِ) زمین خشک مانده ٔ میان دو زمین باران زده . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). ج ، خطائط. || زمینی که بعض آن باران زده باشد. (از منتهی الارب ). ج ، خطائط. || راه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ج ، خطائط.<br></p>

خطیطة. [ خ َ طَ ] (ع اِ) زمین خشک مانده ٔ میان دو زمین باران زده . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد). ج ، خطائط. || زمینی که بعض آن باران زده باشد. (از منتهی الارب ). ج ، خطائط. || راه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). ج ، خطائط.

خطیطه

لغت نامه دهخدا