طبله عطار
جونه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( جونة ) جونة. [ ج َ ن َ ] ( ع اِ ) چشمه آفتاب. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ).آفتاب. ( مهذب الاسماء ). || سرخ. || ذغال. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || خم قاراندود. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ).
جونة. [ ن َ ] ( ع مص ) سیاه شدن روی. ( منتهی الارب ). || ( اِ ) سیاهی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || سله خرد عطاران که چرم بر آن کشیده باشند. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). بویدان. ( نصاب الصبیان ). عطردان. ج ، جُوَن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || کوه خرد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
جؤنة. [ ج ُءْ ن َ ] ( ع اِ ) طبله عطار. ( ناظم الاطباء ). ربعه. رجوع به ماده قبل شود.
جونة. [ ج َ ن َ ] ( اِخ ) دهی است میان مکه و طائف. ( منتهی الارب ).
جؤنه. [ ج ُءن َ ] ( ع اِ ) طبله عطار. ج ، جُؤَن ( منتهی الارب ).
جونة. [ ن َ ] ( ع مص ) سیاه شدن روی. ( منتهی الارب ). || ( اِ ) سیاهی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || سله خرد عطاران که چرم بر آن کشیده باشند. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). بویدان. ( نصاب الصبیان ). عطردان. ج ، جُوَن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || کوه خرد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
جؤنة. [ ج ُءْ ن َ ] ( ع اِ ) طبله عطار. ( ناظم الاطباء ). ربعه. رجوع به ماده قبل شود.
جونة. [ ج َ ن َ ] ( اِخ ) دهی است میان مکه و طائف. ( منتهی الارب ).
جؤنه. [ ج ُءن َ ] ( ع اِ ) طبله عطار. ج ، جُؤَن ( منتهی الارب ).
جونة. [ ج َ ن َ ] (اِخ ) دهی است میان مکه و طائف . (منتهی الارب ).
جونة. [ ج َ ن َ ] (ع اِ) چشمه ٔ آفتاب . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ).آفتاب . (مهذب الاسماء). || سرخ . || ذغال . (منتهی الارب ) (آنندراج ). || خم قاراندود. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (آنندراج ).
جونة. [ ن َ ] (ع مص ) سیاه شدن روی . (منتهی الارب ). || (اِ) سیاهی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). || سله ٔ خرد عطاران که چرم بر آن کشیده باشند. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). بویدان . (نصاب الصبیان ). عطردان . ج ، جُوَن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || کوه خرد. (منتهی الارب ) (آنندراج ).
کلمات دیگر: