( خطخطة ) خطخطة. [ خ َ خ َ طَ] ( ع مص ) ناوناوان رفتن از ماندگی. منه : خطخط فی سیره ؛ ناوناوان رفت از ماندگی. || کمیز انداختن. منه : خطخط ببوله ؛ کمیز انداخت. ( منتهی الارب ).
خطخطه
لغت نامه دهخدا
خطخطة. [ خ َ خ َ طَ] (ع مص ) ناوناوان رفتن از ماندگی . منه : خطخط فی سیره ؛ ناوناوان رفت از ماندگی . || کمیز انداختن . منه : خطخط ببوله ؛ کمیز انداخت . (منتهی الارب ).
کلمات دیگر: