فروشنده جوهر جوهری
جوهر فروش
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
جوهرفروش. [ ج َ / جُو هََ ف ُ ] ( نف مرکب ) فروشنده جوهر. جوهری. گوهرفروش :
چو در بسته باشد چه داند کسی
که جوهرفروش است یا پیله ور؟
تو آوردی از لطف جوهر پدید
به جوهرفروشان تو دادی کلید.
چو در بسته باشد چه داند کسی
که جوهرفروش است یا پیله ور؟
سعدی.
|| کنایه از اولیاء و شاعران فصیح کلام. ( آنندراج ) : تو آوردی از لطف جوهر پدید
به جوهرفروشان تو دادی کلید.
نصامی.
کلمات دیگر: