ده گت

گت به معنی بلندی، یعنی جای بلندی که قدمت تاریخی هم دارد. به روایتی زمانیکه آب زیاد در منطقه بوده اهالی بر روی بلندی میرفتن که این نام از آن موقع مانده

گت که درگذشته به آن تپه گت هم می گفتند مرتفع ترین نقطه نسبت به زمینهای اطراف بوده به نحوی که ساکنین آن حتی از بزرگترین سیلابهایی که درگذشته های دور درسیستان جاری می شده نیز در امان بودند وبه نظر می رسد مترادف مکان بلند ومرتفع باشد