نوعی غزال مخصوص اروپای مرکزی و آسیای غربی است که آن را سائیگای تاتار نیز نامند
سائیگا
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
سائیگا. ( اِ ) نوعی غزال مخصوص اروپای مرکزی و آسیای غربی است که آن را سائیگای تاتار نیز نامند. باندازه یک گوسفند بزرگ و دارای قدی کوتاه و هیکلی چاق است. بینی برآمده و برجسته ای دارد که تا نزدیک چشمانش کشیده شده و بشکل خرطومی بنظر میرسد.پشم صورت و گلو و شکمش خاکستری مایل بسفیدی است. فقط نوع نرینه این حیوان شاخ دارد. در دوران چهارم زمین شناسی این حیوان در سراسر اروپا وجود داشته است.
کلمات دیگر: