<div class="boxBd"><b>( افاظة )</b> افاظة. [ اِ ظَ ] ( ع مص ) هلاک کردن. ( آنندراج )( مؤید الفضلاء ). میرانیدن. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ): افاظه اﷲ؛ بمیراند او را خدای. کذلک افاظ اﷲنفسه. یقال : ضربته حتی افظت نفسه. ( ناظم الاطباء ).</div>

( افاظة ) افاظة. [ اِ ظَ ] ( ع مص ) هلاک کردن. ( آنندراج )( مؤید الفضلاء ). میرانیدن. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ): افاظه اﷲ؛ بمیراند او را خدای. کذلک افاظ اﷲنفسه. یقال : ضربته حتی افظت نفسه. ( ناظم الاطباء ).

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">هلاک کردن . میرانیدن</div>

فرهنگ فارسی

<p><span class=""hl"">افاظة.</span> [ اِ ظَ ] (ع مص ) هلاک کردن . (آنندراج )(مؤید الفضلاء). میرانیدن . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء): افاظه اﷲ؛ بمیراند او را خدای . کذلک افاظ اﷲنفسه . یقال : ضربته حتی افظت نفسه . (ناظم الاطباء).<br></p>

افاظة. [ اِ ظَ ] (ع مص ) هلاک کردن . (آنندراج )(مؤید الفضلاء). میرانیدن . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء): افاظه اﷲ؛ بمیراند او را خدای . کذلک افاظ اﷲنفسه . یقال : ضربته حتی افظت نفسه . (ناظم الاطباء).