( افاجة ) افاجة. [ اِ ج َ ] ( ع مص ) شتاب رفتن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). شتاب رفتن. ( از اقرب الموارد ). || دویدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). دویدن اسب : افاج الفرس ؛ عدا. ( از اقرب الموارد ). || جوق جوق فرستادن شتران را بر آب و حوض. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). دسته دسته فرستادن شتران را بر آب حوض. ( از اقرب الموارد ).
افاجه
لغت نامه دهخدا
افاجة. [ اِ ج َ ] (ع مص ) شتاب رفتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). شتاب رفتن . (از اقرب الموارد). || دویدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). دویدن اسب : افاج الفرس ؛ عدا. (از اقرب الموارد). || جوق جوق فرستادن شتران را بر آب و حوض . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). دسته دسته فرستادن شتران را بر آب حوض . (از اقرب الموارد).
کلمات دیگر: