( افارة ) افارة. [اِ رَ ] ( ع مص ) بجوش آوردن دیگ و جز آن را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
افاره
لغت نامه دهخدا
افارة. [اِ رَ ] (ع مص ) بجوش آوردن دیگ و جز آن را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
کلمات دیگر: