<div class="boxBd">دیوم. [ دُ ] ( ع اِ ) ج ِ دیمة، باران پیوسته. ( منتهی الارب ). رجوع به دیمة شود. <hr>دیوم. [ دَی ْ یو] ( ع ص ) دائم. ( اقرب الموارد ). رجوع به دائم شود. <hr>دیوم. [ ] ( اِخ ) یکی از شهرهای روم واقع در مقدونی. ( تاریخ ایران باستان ج 2 ص 1257 ).</div>

دیوم. [ دُ ] ( ع اِ ) ج ِ دیمة، باران پیوسته. ( منتهی الارب ). رجوع به دیمة شود. دیوم. [ دَی ْ یو] ( ع ص ) دائم. ( اقرب الموارد ). رجوع به دائم شود. دیوم. [ ] ( اِخ ) یکی از شهرهای روم واقع در مقدونی. ( تاریخ ایران باستان ج 2 ص 1257 ).

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">یکی از شهرهای روم واقع در مقدونی .</div>

یکی از شهرهای روم واقع در مقدونی .

فرهنگ فارسی

دیوم . [ ] (اِخ ) یکی از شهرهای روم واقع در مقدونی . (تاریخ ایران باستان ج 2 ص 1257).

دیوم . [ ] (اِخ ) یکی از شهرهای روم واقع در مقدونی . (تاریخ ایران باستان ج 2 ص 1257 ).

دیوم . [ دَی ْ یو] (ع ص ) دائم . (اقرب الموارد). رجوع به دائم شود.

دیوم . [ دَی ْ یو] (ع ص ) دائم . (اقرب الموارد). رجوع به دائم شود.

دیوم . [ دُ ] (ع اِ) ج ِ دیمة، باران پیوسته . (منتهی الارب ). رجوع به دیمة شود.

دیوم . [ دُ ] (ع اِ) ج ِ دیمة، باران پیوسته . (منتهی الارب ). رجوع به دیمة شود.