اردشیر چهارم

ارشک (پارسی باستان: Aršaka) که با نام اردشیر چهارم (پارسی باستان: Artaxšaçā) برتخت نشست، دوازدهمین شاهنشاه ایران از دودمان هخامنشی بود. او از ۳۳۸ پیش از میلاد تا ۳۳۶ پیش از میلاد حکومت کرد و سرانجام توسط باگواس خواجه کشته شد. دوران اردشیر چهارم بود که مقدونیه تحت فرمانروایی فیلیپ دوم اوج گرفت، به قدرت مطلق یونان تبدیل شد و برای حمله به ایران آماده گردید.
فهرست شاهان هخامنشی
اردشیر چهارم در منابع یونانی با نام ارشک شناخته شده است اما در کتیبه سه زبانه ای که در لیکیه پیدا شده، اردشیر نامیده شده است. احتمالا ارشک نام شخصی او بوده و سپس اردشیر را به عنوان نام شاهنشاهی خود برگزیده است. ارشک به شکل آرشام (Aršāma) نیز تلفظ می شود و شکل اوستایی آن Aršan- است. این نام به معنای «مردانه» است.
آریان، یوستین و دیودوروس سه تاریخ نگار باستانی ای هستند که به زندگی و دوران شاهنشاهی ارشک پرداخته اند.
اردشیر چهارم فرزند اردشیر سوم و آتوسا دختر اردشیر دوم بود. از زمان تولد او اطلاعات زیادی در دسترس نیست و ما تنها می دانیم که او آخرین پسر اردشیر سوم بوده است. ارشک زمانی که به سلطنت می رسد بسیار جوان بوده. وی یک خواهر تنی به نام پروشات داشته است که او بعداً با اسکندر مقدونی ازدواج می کند و همچنین نام یکی از برادران ناتنی او در منابع یونانی به شکل بیسدانس دیده می شود. آرشک احتمالاً چند فرزند داشته است که همگی همراه او به قتل رسیده اند.