موضعی که در آن انجمن واقع شود بزمگاه ٠ مجلس گاه ٠
انجمن گاه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
انجمن گاه. [ اَ ج ُ م َ ] ( اِ مرکب ) موضعی که در آن انجمن واقع شود. بزمگاه. مجلس گاه. ( از آنندراج ). محل انجمن وکنکاش. ( ناظم الاطباء ). محفل. ( زمخشری ) :
به بیعت درین انجمن گاه بود
ز احوال پیشینه آگاه بود.
سوی انجمن گاه شاه آمدند.
که جمع آمد از هفت کشور گروه.
به بیعت درین انجمن گاه بود
ز احوال پیشینه آگاه بود.
نظامی ( از آنندراج ).
همه همگروهه براه آمدندسوی انجمن گاه شاه آمدند.
نظامی.
در آن انجمن گاه انجم شکوه که جمع آمد از هفت کشور گروه.
نظامی.
کلمات دیگر: