کلمه جو
صفحه اصلی

جلال الدین محلی

فرهنگ فارسی

محمد بن احمد بن محمد بن ابراهیم بن احمد شافعی مکنی به ابو عبدالله از دانشمندان بزرگ شافعی است که در فقه و اصول و حدیث و کلام و نحو و منطق و تفسیر و ادبیات و دیگر فنون متداول تبحر داشت وی در مدرسه برقویه و مویدیه بتدریس پرداخت .اوراست : تفسیر قر آن معروف به جلالی و این همان تفسیری است که وی موفق به اتمام آن نشد و جلال الدین سیوطی آنرا بپایان رسانید و از اینرو به تفسیر جلالین شهرت دارد .

لغت نامه دهخدا

جلال الدین محلی. [ ج َ لُدْ د ] ( اِخ ) محمدبن احمدبن محمدبن ابراهیم بن احمد شافعی مکنی به ابوعبداﷲ از دانشمندان بزرگ شافعی است که در فقه و اصول و حدیث و کلام و نحو و منطق و تفسیر و ادبیات و دیگر فنون متداول تبحر داشت. وی در مدرسه برقوقیه و مؤیدیه بتدریس پرداخت. او راست : تفسیر قرآن معروف به جلالی و این همان تفسیری است که وی موفق باتمام آن نشد و جلال الدین سیوطی آنرا به پایان رسانید، و ازاینرو به تفسیر جلالین شهرت دارد. این تفسیر بارها بچاپ رسیده و یک نسخه خطی از آن بشماره 2008 در کتابخانه مدرسه عالی سپهسالار تهران موجود است. 2 - شرح جمعالجوامع تاج الدین سبکی. 3 - شرح ورقات امام الحرمین. 4 - کنزالراغبین فی شرح منهاج الطالبین. 5 - مقدمةالنیل السعید و شرح احواله و ذکر عجائبه. وی به سال 865 هَ.ق. در 73 سالگی درگذشت. ( ریحانة الادب ج 3 ص 268 ).

دانشنامه عمومی

جلال الدین ابوعبدالله محمد بن شهاب الدین احمد بن کمال الدین محمد بن ابراهیم بن احمد بن هاشم عباسی انصاری محلّی اصل (۷۹۱ – ۸۶۴ هجری) فقیه شافعی است. در قاهره به دنیا آمد و همان جا به تحصیل پرداخت. قرآن را فراگرفت و به حفظ متون پرداخت. از آثار او عبارتند از:
تفسیر الجلالین
البدر الطالع فی حل جمع الجوامع
شرح الورقات
کنز الراغبین فی شرح منهاج الطالبین
الأنوار المضیة
القول المفید فی النیل السعید
الطب النبوی
کتاب فی المناسک
کتاب فی الجهاد


کلمات دیگر: