جفل

لغت نامه دهخدا

جفل . [ ج ُ ] (ع اَ) ج ِ جَفول . رجوع به جفول شود.

جفل. [ ج َ ] ( ع مص ) رمیدن و فرار کردن شتران. || گریختن شترمرغ. || شتاب آوردن وگریختن مردم. ( اقرب الموارد ). || پریشان شدن و ژولیده گردیدن موها. || تیز وزیدن باد. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || رنج بردن با قدرت. بلا و سختی را با پافشاری تحمل کردن. ( دزی ). || پریشان کردن و پراکندن باد ابر را. || حرکت دادن و راندن باد شتر مرغ را. || بر زمین افکندن کسی را. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || شتاوانیدن. ( تاج المصادربیهقی ) رمانیدن و شتابانیدن. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || افکندن دریا ماهی را بر کنار. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || باز کردن گوشت را از استخوان. || پوست برکندن از چیزی. ( منتهی الارب ). || افکندن کالایی را بر کالای دیگر. || برکندن زمین را. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || ( ع اِ ) گروه شتابان در فرار. ( ناظم الاطباء ). || مورچه سیاه. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). لغتی است در جثل. || ابر که آب بریخته. ( مهذب الاسماء ). ابر آب ریخته. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || شترمرغ از هر چیز رمنده. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || کشتی. سفینه. ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). || سرگین فیل.( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). ج ، جُفول و اَجفال.

جفل. [ ج ِ / ج َ ] ( ع اِ ) سرگین فیل. ( منتهی الارب ). ج ، اَجفال و جُفول.

جفل. [ ج ُ ] ( ع اَ ) ج ِ جَفول. رجوع به جفول شود.

جفل. [ ج ُف ْ ف َ ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ جافل. جُفّال جَفَلَة. گریزپایان. فراریان. || زودگذرندگان. چیزها و کسان ناپایدار وسپنجی. || مهاجران. کوچ کنندگان. ( دزی ).

جفل . [ ج َ ] (ع مص ) رمیدن و فرار کردن شتران . || گریختن شترمرغ . || شتاب آوردن وگریختن مردم . (اقرب الموارد). || پریشان شدن و ژولیده گردیدن موها. || تیز وزیدن باد. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || رنج بردن با قدرت . بلا و سختی را با پافشاری تحمل کردن . (دزی ). || پریشان کردن و پراکندن باد ابر را. || حرکت دادن و راندن باد شتر مرغ را. || بر زمین افکندن کسی را. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || شتاوانیدن . (تاج المصادربیهقی ) رمانیدن و شتابانیدن . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || افکندن دریا ماهی را بر کنار. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || باز کردن گوشت را از استخوان . || پوست برکندن از چیزی . (منتهی الارب ). || افکندن کالایی را بر کالای دیگر. || برکندن زمین را. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || (ع اِ) گروه شتابان در فرار. (ناظم الاطباء). || مورچه ٔ سیاه . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). لغتی است در جثل . || ابر که آب بریخته . (مهذب الاسماء). ابر آب ریخته . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || شترمرغ از هر چیز رمنده . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || کشتی . سفینه . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || سرگین فیل .(اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ج ، جُفول و اَجفال .

جفل . [ ج ِ / ج َ ] (ع اِ) سرگین فیل . (منتهی الارب ). ج ، اَجفال و جُفول .

جفل . [ ج ُف ْ ف َ ] (ع ص ، اِ) ج ِ جافل . جُفّال جَفَلَة. گریزپایان . فراریان . || زودگذرندگان . چیزها و کسان ناپایدار وسپنجی . || مهاجران . کوچ کنندگان . (دزی ).

کلمات دیگر: