پهلوان زاده

پهلوان زاده. [ پ َ ل َ / ل ِ دَ / دِ ] ( اِ مرکب ) زاده پهلوان. فرزند پهلوان. از نسل پهلوان :
نگهبان برو کرد پس چند مرد
گو پهلوان زاده با داغ و درد.چنان پهلوان زاده بی گناه
ندانست رنگ سپید از سیاه .که ای پهلوان زاده پرهنر
ز گردان کیهان برآورده سر.بپرسید چون دید روی هجیر
که ای پهلوان زاده شیرگیر.که ای پهلوان زاده بچه شیر
نزاید چو تو زورمنددلیر.که ای پهلوان زاده بی گزند
یکی رزم پیش آمدت سودمند.اگر پهلوان زاده باشد رواست
که از پهلوان این دلیری سزاست.پس آگاهی آمد بکاوس کی
از آن پهلوان زاده نیک پی.که چون بودی ای پهلوان زاده مرد
بدین راه دشوار با باد و گرد.