ابوجعفر محمد بن رستم دشمنزیار (۳۹۸ تا ۴۳۳ ق / ۳۸۶–۴۲۰ خورشیدی») ملقب به علاءالدوله حسام الدین، پسر رستم بن مرزبان دشمنزیار معروف به دشمنزیار بود. وی نخست از اسپهبدان اصفهان بود اما پریشانی های سیاسی و نظامی ایران که ناشی از ضعف روزافزون امیران آل بویه و فزونی قدرت غزنویان در شرق و شمال ایران بود، همراه با تأسیس دولت های کوچک مستقل و نیمه مستقلی چون آل مسافر و آل حسنویه در غرب، و پاره ای از خاندان های کهن تر دیلمی در شمال، سبب شد که «محمد رستم دشمنزیار» نیز مدعی استقلال شود دولت کاکوییان را در اصفهان بنیان نهاد و بنام خود در اصفهان سکه زد. خلیفه عباسی القادر بالله در سال ۳۹۷ خورشیدی حکومت وی را به رسمیت شناخت. پس از مرگ وی در سال 433 خورشیدی فرزندش ابومنصور فرامرز به جای وی به اسپهبدی اصفهان رسید.
عضدالدّین
علاءالدّوله
فخرالمله
تاج الاُمّه
حسام امیرالمؤمنین
خاصبک ابوکالیجار
پدرش، رستم بن مرزبان، از آل باوند دایی (کاکویهٔ) سیده ملک خاتون بود و خودش کاکوزاده «سیده خاتون» محسوب می شد و برای همین در دستگاه فخرالدوله دیلمی پسر کاکویه خوانده می شد. رستم بن مرزبان از سرکردگان دیلمی در سپاه فخرالدوله بود و تا هنگام مرگ «حدود سال ۳۸۸ خورشیدی» در دربار سیده خاتون به عنوان کاکویهٔ ملکه، کاردار دربار بود و چندی هم اسپهبدی شهریارکوه تبرستان را داشت. محمد دشمنزیار هم از جانب ملک خاتون به نیابت عین الدوله خردسال، اسپهبدی اصفهان و ولایت جبال را داشت.
در کشمکشی که بین سیده خاتون با پسرش مجدالدوله دیلمی درگرفت و منجر به فرار مادر و رفتنش نزد بدر بن حسنویه شد، پسر کاکویه هم به بهاء الدوله دیلمی پیوست (۳۸۵ خورشیدی)، اما در پی بازگشت سیده، دوباره به اسپهبدی اصفهان رسید. وی که همزمان سپهسالار ملک خاتون و مورد اعتماد تام او بود، در رفع اغتشاش هایی که در ولایت جبال روی می داد، کمک های قابل ملاحظه ای به سیده ملک خاتون کرد.
با ذکر نقل قولی از شهمردان رازی در مقدمه کتاب نزهت نامه علایی می توانیم این القاب را مشاهده کنیم.«بر مجلس خداوندی امیر اجل ملک عادل عضدالدین ظهیرالاسلام علاءالدوله و جمال المله و فخرالامه مرزبان الدیالم خاصبک ابوکالیجار گرشاسب حسام امیرالمؤمنین اعزاله انصاره ابن الامیر الموید ملک طبرستان علی بن شمس الملوک فرامرز بن الملک العادل علاءالدوله محمدبن دشمنزیار رضی الله عنهم و قدس ارواحهم عرضه کنم.»
عضدالدّین
علاءالدّوله
فخرالمله
تاج الاُمّه
حسام امیرالمؤمنین
خاصبک ابوکالیجار
پدرش، رستم بن مرزبان، از آل باوند دایی (کاکویهٔ) سیده ملک خاتون بود و خودش کاکوزاده «سیده خاتون» محسوب می شد و برای همین در دستگاه فخرالدوله دیلمی پسر کاکویه خوانده می شد. رستم بن مرزبان از سرکردگان دیلمی در سپاه فخرالدوله بود و تا هنگام مرگ «حدود سال ۳۸۸ خورشیدی» در دربار سیده خاتون به عنوان کاکویهٔ ملکه، کاردار دربار بود و چندی هم اسپهبدی شهریارکوه تبرستان را داشت. محمد دشمنزیار هم از جانب ملک خاتون به نیابت عین الدوله خردسال، اسپهبدی اصفهان و ولایت جبال را داشت.
در کشمکشی که بین سیده خاتون با پسرش مجدالدوله دیلمی درگرفت و منجر به فرار مادر و رفتنش نزد بدر بن حسنویه شد، پسر کاکویه هم به بهاء الدوله دیلمی پیوست (۳۸۵ خورشیدی)، اما در پی بازگشت سیده، دوباره به اسپهبدی اصفهان رسید. وی که همزمان سپهسالار ملک خاتون و مورد اعتماد تام او بود، در رفع اغتشاش هایی که در ولایت جبال روی می داد، کمک های قابل ملاحظه ای به سیده ملک خاتون کرد.
با ذکر نقل قولی از شهمردان رازی در مقدمه کتاب نزهت نامه علایی می توانیم این القاب را مشاهده کنیم.«بر مجلس خداوندی امیر اجل ملک عادل عضدالدین ظهیرالاسلام علاءالدوله و جمال المله و فخرالامه مرزبان الدیالم خاصبک ابوکالیجار گرشاسب حسام امیرالمؤمنین اعزاله انصاره ابن الامیر الموید ملک طبرستان علی بن شمس الملوک فرامرز بن الملک العادل علاءالدوله محمدبن دشمنزیار رضی الله عنهم و قدس ارواحهم عرضه کنم.»
wiki: ابوجعفر دشمنزیار