صفحه اصلی
الطن
بستن
لغت نامه دهخدا
لغت نامه دهخدا
الطن. [ اَ طُ ] ( ترکی ، اِ ) تلفظی از آلتون ترکی بمعنی زر. رجوع به الجماهر بیرونی ص 232 شود.
کلمات دیگر:
