ارسطالیس.[ اَ رِ / اَ س ِ / اَ ] ( اِخ ) رجوع به ارسطو شود:
چو مغز اندرین کار خودکامه کرد
بر ارسطالیس یک نامه کرد [ اسکندر ].
جهانی بر او دیدگان پر ز خون.
دل ارسطالیس شد پُر ز بیم.
خردمند و بیدار و گسترده کام.
چو مغز اندرین کار خودکامه کرد
بر ارسطالیس یک نامه کرد [ اسکندر ].
فردوسی.
همان ارسطالیس پیش اندرون جهانی بر او دیدگان پر ز خون.
فردوسی.
چو نامه ببردند نزد حکیم دل ارسطالیس شد پُر ز بیم.
فردوسی.
حکیم بزرگ ارسطالیس نام خردمند و بیدار و گسترده کام.
فردوسی.