ابوالعباس سیاری

نام او ابوالعباس قاسم بن قاسم سیّار مروزی است.
میرباقری فرد، علی اصغر (۱۳۹۴). تاریخ تصوف. تهران.
هجویری، علی بن عثمان (۱۳۸۴). کشف المحجوب. تهران: سروش.
برخی از منابع نام پدرش را مهدی نوشته اند. وی در سال ۲۶۲ هجری قمری در مرو به دنیا آمد. سیاری نخستین کسی بود که برای مردم مرو از حقیقت احوال سخن گفت. او در تصوف شاگرد و مرید ابوبکر واسطی بود و بسیاری ازسخنان واسطی از طریق سیاری نقل شده است. سیاری میان سالهای ۳۴۲ تا ۳۴۴ در مرو درگذشت و در همان جا به خاک سپرده شد.
ابوالعباس سیاری در عرفان قرن چهارم هجری اهمیت زیادی دارد. وی تصانیف بسیاری داشته که امروزه اثری از آنها در دست نیست. سیاری علاوه بر تصوف در فقه و حدیث نیز متبح بوده است. وی به سبب این ویژگیها اعتبار زیادی پیدا کرد و امام گروهی از صوفیان به نام سیّاریان شد. این طریقه که هجویری و عطار از آن یاد کرده اند، در قرن پنجم هجری، حداقل تا روزگار حیات هجویری در مرو و نساء رواج داشته است.
در کشف المحجوب آمده است:

[ویکی فقه] اَبوالْعَبّاسِ سیّاری، قاسم بن قاسم (۲۶۲ ـ ۳۴۲ق/ ۸۷۶ ـ ۹۵۳ م)، عارف، فقیه و محدث بزرگ مرو .
وی نواده دختری ابوالحسن احمد بن سیار ، فقیه و محدث معروف بود و به سبب همین انتساب به سیاری اشتهار یافت. خاندان وی اهل علم و ریاست بودند.
توفیق توبه
وی پس از درگذشت پدر، مال فراوان به ارث برد و بر اساس روایات، دارایی خود را داد و به جای آن، دو تار موی پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله را گرفت و از برکت آن توفیق توبه یافت.
عقاید سیاری
وی از مریدان ابوبکر واسطی بوده واغلب اقوال واسطی از طریق او نقل شده است. از او نقل کرده اند که گفته است: «اگر واسطی را ملاقات نکرده بودم، مجوسی از دنیا می رفتم» و نیز گفته اند که اونخستین کسی بود که برای مرویان در باب حقیقت احوال سخن گفت.
استماع حدیث و راویان
...