فرهنگ فارسی

<div class="boxBd">نیکی فزای. [ ف َ ] ( نف مرکب ) افزاینده ٔنیکی. نیکی و لطف و احسان بسیار کننده : <br>مرا نام خوانند ناپاک رای <br>ترا مرد هشیار نیکی فزای.<div class="au">فردوسی.</div>به فرمان یزدان نیکی فزای <br>که اوی است بر نیک وبد رهنمای.<div class="au">فردوسی.</div>به یزدان گرای و به یزدان گشای <br>که دارنده اوی است و نیکی فزای.<div class="au">فردوسی.</div></div>

نیکی فزای. [ ف َ ] ( نف مرکب ) افزاینده ٔنیکی. نیکی و لطف و احسان بسیار کننده : مرا نام خوانند ناپاک رای ترا مرد هشیار نیکی فزای. فردوسی. به فرمان یزدان نیکی فزای که اوی است بر نیک وبد رهنمای. فردوسی. به یزدان گرای و به یزدان گشای که دارنده اوی است و نیکی فزای. فردوسی.

نیکی فزای

فرهنگ فارسی

لغت نامه دهخدا