دیزج ناولو

دیزج معرب دیز یا دیزه است که در منابع معتبر دو معنی متفاوت برای آن ذکر شده است. نخست بمعنی رنگ یا رنگ خاکستری و اسب خاکستری رنگ و در معنای دیگر بمعنی دیزک یا همان دژک بمعنی دژ و قلعه.برای ناولو که نام تپه ای است که این محله در کنار آن به وجود آمده، معنی خاصی ذکر نشده است ولی در مورد دو واژهٔ تشکیل دهندهٔ آن این گونه آمده است:
ناو=هرچیز دراز میان تهی (ناویدن نیز بمعنی خم شدن و خرامیدن آمده است)لو=پشته و تپه (لب نیز گفته شده است)
این محله قبلاً قریه ای در جنوب محل کنونی آن و قسمت شرقی شهرستان بناب بود که به علت طغیان رود خانهٔ صوفی مراغه در سال ۱۳۴۶ اهالی این قریه به خاطر ترس از سیلاب های دیگر به تدریج از یک سال بعد در مکان کنونی آن اسکان یافتند.
در ابتدا جمعیت این قریه در حدود ۴۰۰ نفر یعنی ۸۰ خانوار بود که پس از مهاجرت ۵۰ نفر از جمعیت آن در محلهٔ عسگر آباد بناب سکنی گزیدند و مابقی دیزج ناولو را بنا نهادند.