( نکو آمدن ) مطبوع و پسندیده بودن . نیک افتادن . شایسته و درخور بودن .
نکو امدن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( نکو آمدن ) نکو آمدن. [ ن ِ م َ دَ ] ( مص مرکب ) مطبوع و پسندیده بودن. نیک افتادن. شایسته و درخور بودن :
این نکو ناید ار ز من پرسی
خوک بر تخت و خرس بر کرسی.
این نکو ناید ار ز من پرسی
خوک بر تخت و خرس بر کرسی.
سنائی.
کلمات دیگر: