نکو خواه .
نکو خوه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
نکوخوه. [ ن ِ خوَه ْ / خُه ْ ] ( نف مرکب ) نکوخواه :
برنکوخوه به کف راد کنی خواسته بذل
به سر تیغ کنی خون بداندیش تلف.
فروفتاده بداندیش او به چاه خطر.
برنکوخوه به کف راد کنی خواسته بذل
به سر تیغ کنی خون بداندیش تلف.
سوزنی.
شود نکوخوه او برشده به جاه خطیرفروفتاده بداندیش او به چاه خطر.
سوزنی.
کلمات دیگر: