نکو سخن

خوش سخن . نکو گوی . که سخن نیکو گوید .

نکوسخن. [ ن ِ س ُ خ َ ] ( ص مرکب ) خوش سخن. نکوگوی. که سخن نیکو گوید :
نیکودل و نکونیت است و نکوسخن
خوش عادت است و طبع خوش او را و خوش زبان.