نکو خو بودن . خوش خلقی . عمل و صفت نکو خو .
نکو خویی
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
نکوخویی. [ ن ِ ] ( حامص مرکب ) نکوخو بودن. خوش خلقی. عمل و صفت نکوخو. رجوع به نکوخو شود :
به نکوخویی خالی کند از کینه
دل بدخواهی همچون دل اهریمن.
به نکوخویی خالی کند از کینه
دل بدخواهی همچون دل اهریمن.
فرخی.
کلمات دیگر: