کلمه جو
صفحه اصلی

بیدری

لغت نامه دهخدا

بیدری. [ ب َ دَ را ] ( ع ص ) هموار: لسان بیدری ؛ زبان هموار. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).

بیدری. [ ب َدَ ری ی ] ( ص نسبی ) منسوب است به بیدرة. ( از معجم البلدان ). منسوب است به بیدر که قریه ای است از قرای بخارا. ( از انساب سمعانی ). || لقب ابوالحسن مقاتل بن سعد زاهد بیدری بخاری. ( از معجم البلدان ).

بیدری . [ ب َ دَ را ] (ع ص ) هموار: لسان بیدری ؛ زبان هموار. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).


بیدری . [ ب َدَ ری ی ] (ص نسبی ) منسوب است به بیدرة. (از معجم البلدان ). منسوب است به بیدر که قریه ای است از قرای بخارا. (از انساب سمعانی ). || لقب ابوالحسن مقاتل بن سعد زاهد بیدری بخاری . (از معجم البلدان ).



کلمات دیگر: