کلمه جو
صفحه اصلی

اشقاء

لغت نامه دهخدا

اشقاء. [ اَ ش ِق ْ قا ] ( ع اِ ) ج ِ شقیق. ( منتهی الارب ).

اشقاء. [ اِ ] ( ع مص ) بدبخت کردن. ( منتهی الارب ) ( تاج المصادر بیهقی ). بدبخت گردانیدن. به رنج آوردن. ( آنندراج ). || شانه کردن موی. ( منتهی الارب ).

اشقاء. [ اَ ش ِق ْ قا ] (ع اِ) ج ِ شقیق . (منتهی الارب ).


اشقاء. [ اِ ] (ع مص ) بدبخت کردن . (منتهی الارب ) (تاج المصادر بیهقی ). بدبخت گردانیدن . به رنج آوردن . (آنندراج ). || شانه کردن موی . (منتهی الارب ).



کلمات دیگر: