اشمیطاط. [ اِ ] ( ع مص ) دوموی شدن. ( منتهی الارب ). نیم پیر شدن. || مخلوط گردیدن. ( منتهی الارب ). و رجوع به اشمطاط و اشمئطاط شود.
اشمیطاط
لغت نامه دهخدا
اشمئطاط. [ اِ م ِ ءْ ] ( ع مص ) دوموی شدن. یقال : اشمئط الرجل. ( منتهی الارب ). دومویه شدن. و رجوع به اشمطاط و اشمیطاط شود.
کلمات دیگر: